«Le petit vieux des Batignolles» اثر امیل گابوریو، رمانی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. داستان حول پروندهٔ قتلی عجیب میچرخد که در آن آرایشگر بازنشستهای به نام آنتنور پیگورو دخیل است؛ مرگ او سوءظنهای قابلتوجهی را دربارهٔ خانوادهاش، بهویژه خواهرزادهاش و همسر زیبای او، کلارا، برمیانگیزد. با پیشرفت روایت، داستان از زبان ژ.-ب. کازیمیر گودوی، نویسندهای در آرزوی نویسندگی، نقل میشود که درگیر تحقیقاتی به رهبری همسایهٔ مرموزش، موسیو مشینه، میگردد. در آغاز روایت، مردی خوشپوش دستنوشتهای اسرارآمیز را به دفتر تحریریهٔ «پوتی ژورنال» میرساند و این امر کارکنان را کنجکاو میکند. هنگامی که آنان دربارهٔ امکان انتشار آن گفتوگو میکنند، درمییابند که نویسنده، ژ.-ب.-کازیمیر گودوی، اطلاعات تماسی از خود بر جای نگذاشته است و همین موضوع کنجکاوی دربارهٔ هویت او را برمیانگیزد. این آغاز، زمینه را برای خاطرات گودوی از قتلی تازه فراهم میکند که هنگام زندگی در پاریس شاهد آن بوده است. او دیدارهایش با همسایهاش، موسیو مشینه، را شرح میدهد؛ دیدارهایی که به کشف صحنهٔ جنایتی میانجامند که در آن پیرمردی مرده بر زمین افتاده است. هرچه گودوی بیشتر درگیر تحقیقات قتل میشود، پیچیدگی پرونده آشکارتر میگردد و لایههایی از فریب، پیوندهای خانوادگی و جنبهٔ تاریکتر طبیعت انسان نمایان میشود.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: fr.wikipedia.org/wiki/Le_Petit_Vieux_des_Batignolles