«رسالهای درباره طبیعت انسان» اثر دیوید هیوم، اثری فلسفی است که بین سالهای ۱۷۳۹ تا ۱۷۴۰ منتشر شد. هیوم که از دستاوردهای علمی نیوتن الهام گرفته بود، میکوشد روشهای تجربی را در روانشناسی انسان به کار گیرد. او استدلال میکند که این امیال و عواطف، نه عقل، هستند که رفتار انسان را هدایت میکنند و باورهای ما درباره علت و معلول، نه بر منطق، بلکه بر عادت استوارند. هیوم مسئله مشهور استقرا را مطرح میکند، از اخلاق مبتنی بر احساسات دفاع میکند و بهطور بحثبرانگیزی اعلام میکند که «عقل هست و باید فقط برده امیال و عواطف باشد». این متن بنیادین از طریق بررسی تجربی، فلسفه عقلگرا را به چالش میکشد.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/A_Treatise_of_Human_Nature