„A Treatise of Human Nature” van David Hume is een filosofisch werk dat tussen 1739 en 1740 werd gepubliceerd. Geïnspireerd door Newtons wetenschappelijke prestaties probeert Hume experimentele methoden toe te passen op de menselijke psychologie. Hij betoogt dat hartstochten, en niet de rede, het menselijk gedrag sturen en dat onze overtuigingen over oorzaak en gevolg eerder op gewoonte dan op logica berusten. Hume formuleert het beroemde inductieprobleem, verdedigt een op gevoel gebaseerde moraal en verklaart controversieel dat „de rede is en uitsluitend de slaaf van de hartstochten behoort te zijn”. Deze fundamentele tekst daagt de rationalistische filosofie uit door middel van empirisch onderzoek.
Wikipedia-pagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/A_Treatise_of_Human_Nature