Książka Augusta Bebela „Kobieta i socjalizm” jest istotnym politycznym i społecznym traktatem napisanym na końcu XIX wieku. W niej rozpatruje się sytuację kobiet w społeczeństwie, zwłaszcza w kontekście socjalizmu, a także historię rozwoju praw i roli kobiet w życiu publicznym. Bebel podkreśla związek emancypacji kobiet z ogólnymi problemami społecznymi, wyraźnie pokazując, że jej osiągnięcie jest kluczowe dla lepszego stanu całego społeczeństwa. Wstęp do tej publikacji otwiera drogę dla dogłębnego rozpatrzenia „kwestii kobiet”, z szczególnym naciskiem na historię ich ucisku oraz struktury społeczne, które ten ucisk opierają. Bebel krytykuje dawne mity dotyczące roli kobiet w życiu publicznym i sprzeciwia się argumentom przeciwko prawom kobiet, twierdząc, że prawdziwa równość nie może być osiągnięta bez rozwiązania podstawowych problemów ekonomicznych i społecznych. Określa zamiar analizowania pozycji kobiet w historii, czym przygotowuje grunt dla dalszych rozdziałów, które zajmują się ich zmieniającą się rolą w społeczeństwie oraz koniecznością socjalistycznej transformacji, aby uzyskać prawdziwą równość.