«آنگ فیلیبوستریسمو (ادامهٔ نولی می تانگره)» اثر خوزه ریزال رمانی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر دنبالهٔ رمان پیشین ریزال، «نولی می تانگره»، است و به کاوش درونمایههایی چون عدالت اجتماعی، استعمار و مبارزه برای هویت ملی در فیلیپین ادامه میدهد. داستان بر شخصیت سیمون تمرکز دارد؛ او با هدفی پنهان برای برانگیختن انقلاب علیه رژیم سرکوبگر اسپانیا به فیلیپین بازمیگردد. در آغاز «فیلیبوستریسمو»، خواننده با صحنهای پرجنبوجوش در عرشهٔ کشتی بخار تابه روبهرو میشود که در امتداد رود پاسگ حرکت میکند. فضای داستان سرزنده است و تعامل میان طبقات اجتماعی گوناگون حاضر در کشتی، از جمله اسپانیاییهای ثروتمند، فیلیپینیهای محلی و شخصیتهایی همچون ناخدای سختگیر، به آن شکل میدهد. روایت تصویری زنده از مسافران کشتی و پیچیدگی روابطشان ترسیم میکند و بر درونمایههای نابرابری طبقاتی و هویت فرهنگی تأکید دارد. مشاهدات سیمون و گفتوگوهای پس از آن، در آغاز زمینه را برای کاوشی عمیقتر در مسائل اجتماعی و انتقامجوییهای شخصی فراهم میکنند؛ مسائلی که در سراسر رمان رخ خواهند نمود.