«داستان زندگی خودِ ریزال» اثر خوزه ریزال، زندگینامهای است که در اوایل قرن بیستم، بهویژه در سالهای بلافاصله پس از ۱۹۱۸، نوشته شده است. این کتاب زندگی و تجربههای خوزه ریزال، ملیگرا و انقلابی برجستهٔ فیلیپینی را روایت میکند؛ نوشتهها و اندیشههای او نقشی محوری در مبارزه برای استقلال فیلیپین از سلطهٔ استعماری اسپانیا داشتند. ریزال در روایت خود به دوران کودکی، تحصیلات و مسائل اجتماعی زمانهاش میپردازد و رشد فکری و آرمانهایش را به نمایش میگذارد. روایت با آمیزهای از حکایتهای شخصی و زمینهٔ تاریخی پیش میرود؛ ریزال از تولدش در کالامبا، تجربههای نخستین مدرسه، پویاییهای خانوادگی و لحظات سرنوشتسازی که شخصیتش را شکل دادند، سخن میگوید. او دربارهٔ بیعدالتیهایی که خانوادهاش با آنها روبهرو شدند، بهویژه زندانیشدن ناعادلانهٔ مادرش و فضای سرکوبگرانهٔ دوران حکومت اسپانیا، تأمل میکند. کتاب با برجستهکردن فعالیتهای ادبی و مسیر تحصیلی او، میهندوستی عمیق ریزال و چشماندازش برای فیلیپین را نیز آشکار میسازد. اندیشههای ثبتشدهٔ او دربارهٔ کار، اخلاق و هویت ملی در سراسر اثر طنینانداز است و این اثر را نهتنها به شرحی از زندگی او، بلکه به تفسیری عمیق دربارهٔ تجربهٔ فیلیپینیها در مقطعی حساس از تاریخ تبدیل میکند.