«Уласны аповед Хасэ Рысаля пра сваё жыццё» Хасэ Рысаля — біяграфія, напісаная ў пачатку XX стагоддзя, а менавіта ў гады адразу пасля 1918 года. Кніга апавядае пра жыццё і досвед Хасэ Рысаля, выбітнага філіпінскага нацыяналіста і рэвалюцыянера, чые творы і ідэі адыгралі ключавую ролю ў барацьбе за незалежнасць Філіпін ад іспанскага каланіяльнага панавання. Расказваючы ад першай асобы, Рысаль звяртаецца да свайго дзяцінства, адукацыі і грамадскіх праблем свайго часу, дэманструючы сваё інтэлектуальнае развіццё і памкненні. Апавяданне разгортваецца праз спалучэнне асабістых успамінаў і гістарычнага кантэксту: Рысаль расказвае пра сваё нараджэнне ў Каламбе, першыя школьныя ўражанні, сямейныя ўзаемаадносіны і вызначальныя моманты, якія сфарміравалі яго характар. Ён разважае пра несправядлівасці, з якімі сутыкнулася яго сям'я, асабліва пра незаконнае зняволенне маці і рэпрэсіўнае асяроддзе пад іспанскім панаваннем. Падкрэсліваючы свае літаратурныя заняткі і адукацыйны шлях, кніга таксама раскрывае глыбокі патрыятызм Рысаля і яго бачанне будучыні Філіпін. Яго занатаваныя думкі пра працу, этыку і нацыянальную ідэнтычнасць пранізваюць увесь твор, ператвараючы яго не толькі ў летапіс уласнага жыцця, але і ў глыбокі каментарый да досведу філіпінцаў у пераломны момант гісторыі.