„Opowieść o życiu Jose Rizala” napisana przez samego Jose Rizala to biografia powstała na początku XX wieku, a konkretnie w latach bezpośrednio po 1918 roku. Książka przedstawia życie i doświadczenia Jose Rizala – wybitnego filipińskiego narodowegoisty i rewolucjonariusza, чије teksty i idee odegrały kluczową rolę w walce o niepodległość Filipin od hiszpańskiej okupacji. Przez własne opowieści Rizal rozwija historię swojego dzieciństwa, edukacji oraz społecznych problemów swoich czasów, pokazując przy tym swój intelektualny rozwoj i ambicje. Opowieść jest zbudowana z połączenia osobistych anegdot z historycznym kontekstem; Rizal opisuje swoje urodzenie w Kalambie, pierwsze doświadczenia szkolne, rodzinne relacje oraz wydarzenia, które wpłynęły na kształtowanie jego charakteru. Reflektuje również nad niesprawiedliwościami, z którymi musiała stawić czoła jego rodzina – w szczególności niesprawiedliwym uwięzieniem jego matki oraz uciskiem pod hiszpańskim rządem. Książka pokazuje również Rizala jako pisarza i ucznia, a także odzwiercza jego głębokie patriotyzm oraz wizję przyszłości Filipin. Jego myśli o pracy, etyce i narodowej tożsamości są kluczowymi elementami tej biografii, czyniącą ją nie tylko kroniką jego życia, ale także głębokim komentarzem na temat doświadczeń Filipin w kryzysowym momencie historii.