„Robert Blum: Portret epoki i charakteru dla narodu niemieckiego” autorstwa Hansa Bluma to biograficzna relacja napisana pod koniec XIX wieku. Dzieło to ma na celu ukazanie życia i charakteru Roberta Bluma, wpływowej postaci w historii Niemiec, szczególnie w okresie ruchów rewolucyjnych lat czterdziestych XIX wieku. Narracja prawdopodobnie zgłębia jego głębokie zaangażowanie na rzecz sprawiedliwości społecznej, drogę od ubóstwa oraz późniejsze męczeństwo w imię sprawy jedności narodowej i wolności w Niemczech. Na początku tekstu autor zwraca uwagę na trudności związane z pisaniem o życiu ojca, gdy biograf nie uczestniczył w pełni w jego doświadczeniach, co tworzy między nimi złożoną relację. Przedmowa osadza życie Bluma w kontekście, szczegółowo opisując jego popularność jako postaci reprezentującej niedolę klasy robotniczej oraz zmagania z ubóstwem, których doświadczał w dzieciństwie. Podkreśla jego drogę od skromnych początków, gdy niestrudzenie działał na rzecz praw i godności uciskanych, umacniając swoją spuściznę jako symbol oporu przeciwko opresyjnym systemom. Początek dzieła ukazuje zamiar biografa, by przedstawić Bluma w sposób autentyczny, przy jednoczesnym uznaniu trudności nieodłącznie związanych z takim zadaniem.