„I Havsbundet” Augusta Strindberga to powieść napisana pod koniec XIX wieku. Akcja rozgrywa się na tle archipelagu Morza Bałtyckiego i koncentruje wokół postaci Intendentena Borga, inspektora rybołówstwa, któremu powierzono zbadanie przyczyn spadku połowów na tym obszarze. Poruszając się zarówno po wodach, jak i w złożonej rzeczywistości społeczności rybackiej, narrator podejmuje tematy natury, izolacji oraz poszukiwania sensu w burzliwych okolicznościach. Początek powieści wprowadza nas w napiętą atmosferę panującą na pokładzie małej łodzi na Bałtyku, gdzie Intendenten Borg zmaga się z lękiem i niepokojem związanymi z żeglugą. Interakcje między członkami załogi sugerują istnienie społeczno-politycznych napięć w społeczności rybackiej, a Borga postrzega się jako outsidera, który poddaje ich praktyki niepożądanej kontroli. Gdy łódź napotyka wzburzone wody, staje się jasne, jak niepewne są zarówno podróż, jak i położenie Borga. Jego zetknięcie z surowością natury wyraźnie kontrastuje z jego zainteresowaniami naukowymi, przygotowując grunt pod głębszą analizę jego charakteru oraz wyzwań, z jakimi mierzy się, próbując wypełniać swoje obowiązki w bezwzględnym środowisku.