«Racconti Politici» اثر آنتونیو غیسلانزونی، مجموعهای از روایتهای سیاسی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شدهاند. این داستانها به احساسات پرشوری میپردازند که در سالهای پرتلاطم منتهی به جنگهای استقلال و پس از آن، مبارزهٔ ایتالیا برای وحدت ملی را دربرگرفته بود. در این روایتها چندین شخصیت معرفی میشوند، از جمله دون رموندو، کشیشی گرفتار رنجِ فقدان و وظیفه، و گرگوریو، صاحب مهمانخانهای که تجربههای خانوادگیاش با مبارزات گستردهتر داوطلبان ایتالیاییِ جنگیده علیه حکومت اتریش درهمتنیده است. در آغاز اثر، صحنه در روستایی کوچک در وال دی اینتلوی قرار دارد؛ جایی که کشیش محل دربارهٔ تلاشهای جنگیِ در حال وقوع میخواند و در میان روستاییان احساس فوریت و میهندوستی برمیانگیزد. آنان همراه با مهمانخانهداری سالخورده و خانوادهاش دربارهٔ پیوستن به نیروهای گاریبالدی گفتوگو میکنند و انگیزههای گوناگونشان را آشکار میسازند؛ از کینهای ریشهدار نسبت به ستم بیگانگان گرفته تا جاذبهٔ رمانتیک قهرمانی. با پیشرفتن گفتوگوها، مضامین وظیفه و فداکاری پدیدار میشوند و از درهمتنیدگی پیچیدهٔ روایتهای شخصی و جمعیای خبر میدهند که در میان آشوب سیاسی ایتالیا سرنوشت شخصیتها را رقم خواهند زد.