Ҳенри Вишам Ланиернинг «Улканлар китоби: афсона, ривоят, тарих ва илм-фандаги ниҳоят баланд бўйли кишилар ҳақидаги ҳикоялар» асари XX аср бошларида ёзилган мифологик ва ривоятларга асосланган ҳикоялар тўпламидир. Китоб турли маданиятлар ва даврлардаги улканлар ҳақидаги ҳикояларни ўрганар экан, уларнинг ҳайратомуз қоматини афсона ва тарихлардаги кўпинча фожиали тақдири билан қарама-қарши қўяди. Унда Зевс ва Полифем каби машҳур тимсоллар ҳам келтирилган бўлиб, бу инсониятнинг улканларга ва уларнинг ҳикоячилик анъаналаримиздаги ўрнига нисбатан чуқур илдиз отган қизиқишини намоён этади. Китобнинг бошланиши улканлар тушунчасига қизиқарли муқаддима бўлиб, уларнинг мифологиядаги мавқеи, шунингдек, вақт ўтиши билан қандай қабул қилингани ва қайта талқин этилганини батафсил баён қилади. Ланиер ёрқин баён услубидан фойдаланиб, Зевсга қарши жанг қилган титанлар ва қиссаси муҳаббат ҳамда айрилиқ билан чирмашиб кетган афсонавий Орион сингари турли улканларни жонлантиради. Ҳикоялар нафақат бундай улкан қаҳрамонларга хос буюкворликни, балки уларнинг ожизликлари ва мағлубиятларини ҳам акс эттиради; шу тариқа қиссаларда ҳурмат ва ҳамдардлик уйғунлашган руҳ белгиланади. Ушбу муқаддима орқали ўқувчилар афсонавийлик ва ҳаётга яқинлик ёнма-ён мавжуд бўлган оламга киришга таклиф этилади; бу эса улканларнинг маданий онгимиздаги бардавом меросини ёритиб беради.