«ماریانلا» اثر بنیتو پرِس گالدوس، رمانی اسپانیایی است که در سال ۱۸۷۸ نوشته شده است. در شهر خیالی سوکارتس، دختر یتیم و فقیری به نام ماریانلا عاشق پابلو، پسری نابینا، است؛ پابلو بهخاطر صدای او باور دارد که ماریانلا زیباست. هنگامی که پزشکی مشهور به پابلو فرصت بازیافتن بیناییاش را میدهد، رابطهٔ آنها با آیندهای نامعلوم روبهرو میشود. داستان مضامینی چون زیبایی درونی و بیرونی را بررسی میکند و نشان میدهد که ادراک چگونه عشق و هویت را به شیوههایی غیرمنتظره شکل میدهد.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Marianela_(novel))