„Marianela” Benita Péreza Galdósa to hiszpańska powieść napisana w 1878 roku. W fikcyjnym miasteczku Socartes uboga sierota o imieniu Marianela kocha Pabla, niewidomego chłopca, który uważa ją za piękną ze względu na jej głos. Kiedy słynny lekarz daje Pablowi szansę odzyskania wzroku, ich związek staje w obliczu niepewnej przyszłości. Opowieść porusza tematykę piękna wewnętrznego i zewnętrznego, ukazując, jak postrzeganie w nieoczekiwany sposób kształtuje miłość i tożsamość.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Marianela_(novel))