„To, co nas łączy” René Arcosa to powieść wydana na początku XX wieku. Opowieść dotyka tematów więzi i przelotności ludzkich spotkań, skupiając się głównie na młodzieńcu, który w późnej noc rozmyśla nad chwilami życia podczas podróży metrem. Na początku narracji widzi tajemniczną młodą kobietę; ich nie słyszany wzajemny kontakt wywołuje w nim głębokie emocje, co skierowuje jego myśl na tematy miłości, istnienia i nieuniknioności rozstania. Powieść zaczyna się w atmosferze kontemplacji i introspekcji – młody człowiek podróżuje sam metrem, pochłonięty swoimi myślami, obserwując deszczowy świat na zewnątrz. Stopniowo jest pod wpływem obecności pięknej kobiety siedzącej naprzeciw niego; ich wzajemne spojrzenia przywołują u niego świadomość krótkotrwałości tego spotkania i głębokich emocji, jakie ono wywołuje. Atmosfera powieści jest pełna niewysłanych uczuć; pokazuje, że ta więź, choć istotna, jest zbyt przelotna, a młody człowiek musi stawić czoła nieuniknioności rozstania.