کتاب «تاریخ جاوه» نوشتهٔ سر توماس استمفورد رافلز، گزارشی تاریخی است که در اوایل قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر بنیادین جغرافیا، فرهنگ و تاریخ جاوه، جزیرهای اندونزیایی که در آن زمان مورد توجه بسیار قدرتهای اروپایی بود، را با جزئیات بررسی میکند. این کتاب، مهمتر از همه، پیامدهای استعمار و تعاملات میان حکومت استعماری هلند و جمعیتهای محلی را بررسی میکند و بینشهایی دربارهٔ پیچیدگیهای حکمرانی و تجارت در این منطقه ارائه میدهد. آغاز این گزارش شامل تقدیمنامهای به شاهزادهٔ نایبالسلطنه و پیشگفتاری است که قصد رافلز برای ارائهٔ دیدگاهی آگاهانه دربارهٔ جاوه را بیان میکند و در عین حال به هرگونه برداشت نادرست احتمالی دربارهٔ ادارهٔ هلند میپردازد. رافلز زمینهٔ مشاهدات خود را در دوران تصدی مقام نایبالحکومهٔ جاوه معرفی میکند و بر انگیزههای خود، ریشهگرفته در عدالت و خیرخواهی نسبت به مردم جاوه، تأکید میگذارد. مقدمه همچنین بافت جغرافیایی جاوه، شرایط اقلیمی آن و اهمیت تاریخی چشمگیرش در تجارت و فتح استعماری به دست قدرتهای اروپایی را ترسیم میکند و بهویژه بر تعاملات اولیهٔ پرتغالیها و هلندیها تأکید دارد. این امر زمینه را برای بررسی جامع تاریخ غنی جاوه، مردم آن و تأملات رافلز دربارهٔ روابط استعماری فراهم میکند؛ موضوعی که احتمالاً خوانندگان علاقهمند به تاریخ، انسانشناسی و مطالعات استعماری را مجذوب خواهد کرد.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/The_History_of_Java