Eliel Aspelin-Haapkyläning «SUOMALAISEN TAITEEN HISTORIA PÄÄPIIRTEISSÄÄN» asari XIX asr oxirlarida yozilgan bo‘lishi ehtimol bo‘lgan, Finlyandiya san’ati tarixiga bag‘ishlangan tarixiy tadqiqotdir. Kitob o‘rta asrlardan zamonaviyroq davrlargacha Finlyandiya san’ati rivojining har tomonlama sharhini taqdim etishni maqsad qiladi va mamlakatning madaniy kontekstida muhim bo‘lgan badiiy ifodalarni aks ettiradi. Matnning kirish qismida Finlyandiya san’ati tarixini hujjatlashtirishning asosiy mazmuni bayon etilib, mamlakatning geografik va tarixiy sharoitlari tufayli fin rassomlari duch kelgan o‘ziga xos qiyinchiliklar va ta’sirlar ko‘rib chiqiladi. Aspelin-Haapkylä Finlyandiyada xristianlik va san’at o‘rtasidagi dastlabki aloqalarni muhokama qilib, o‘rta asrlarda badiiy taraqqiyotda cherkovning hal qiluvchi rolini ta’kidlaydi. U Finlyandiyaning muhiti va resurslari yaratgan cheklovlarni qayd etadi, biroq san’atda o‘ziga xos milliy o‘zlikning shakllanganini ta’kidlab, fin xalqining ijodiy ifodasi uning madaniy va siyosiy taraqqiyoti bilan birga asta-sekin ravnaq topganini ilgari suradi.