«انسان یک ماشین است» اثر ژولین اوفره دو لا متری، اثری در فلسفهٔ ماتریالیستی است که نخستینبار در سال ۱۷۴۷ منتشر شد. لا متری با بسط دیدگاه دکارت دربارهٔ حیوانات بهعنوان ماشینهای خودکار، استدلال میکند که انسانها نیز ماشین هستند. او وجود روحی جدا از ماده را رد میکند و نشان میدهد که شرایط جسمانی—خواب، تغذیه و داروها—مستقیماً بر آنچه ذهن مینامیم تأثیر میگذارند. این اثر بحثبرانگیز دوگانهانگاری را انکار میکند و بر آن است که بدن و روح بهطور جداییناپذیری یکی هستند.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Man_a_Machine