«وسوسهٔ قدیس آنتونی» اثر گوستاو فلوبر، منظومهای نمایشی به نثر است که در سال ۱۸۷۴ منتشر شد. این اثر که به شکل نمایشنامه نوشته شده، یک شب را در صحرای مصر روایت میکند؛ شبی که در آن قدیس آنتونی کبیر با مجموعهای از وسوسههای ژرف روبهرو میشود. آنتونی در رویارویی با شخصیتهایی از ملکهٔ سبا گرفته تا هیلاریون، شاگرد پیشینش، با هفت گناه کبیره، خدایان باستان، بدعتگذاران و هیولاها مواجه میشود؛ همگی باور او را به اینکه انزوا راستینترین شکل عبادت است، به چالش میکشند.
پیوندهای ویکیپدیا: