„Genealogia moralności” Friedricha Wilhelma Nietsche to filozoficzne dzieło wydane w 1887 roku. Składa się z trzech powiązanych ze sobą treatisów i opisuje ewolucję pojęć moralnych, aby poddać krytyce to, co Nietsche uważa za moralne uprzedzenia, szczególnie te wynikające z chrześcijaństwa i judaizmu. Poprzez analizę historyczną Nietsche badaje, jak sprzeczne systemy wartości – „dobro i zło” versus „dobre i złe” – narodziły się w ramach różnych warstw społecznych. Omawia również arystokratyczną moralność osób potężnych oraz „moralność niewolnika”, powstałą z zazdrości, pokazując, jak w historii wartości mogły ulegać odwróceniu.
Zawiera również: Ludy i kraje (fragment). Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/On_the_Genealogy_of_Morality