„Książka codziennej używki i kalendarz” autorstwa Williama Hone’a to dzieło historyczne napisane na początku XIX wieku. Jest to kompletny kalendarz, w którym opisano różnorakie zwyczaje, ceremonie, wydarzenia i zajęcia związane z każdym dniem roku, tworząc w ten sposób bogat obraz społecznej historii. Cel tej publikacji jest przedstawienie i uczczenie rozmaitych aspektów życia i kultury w ciągu całych poryw roku, oferując czytelnikom zarówno informacje, jak i przyjemność podczas lektury. Na początku książki autor wyjaśnia cel i strukturę dzieła, podkreślając, że oferuje on codzienne refleksje nad historycznymi wydarzeniami, popularnymi rozrywkami oraz specyficznymi zwyczajami związanymi z kalendarzem. Hone prezentuje styczeń jako pierwszy miesiąc, skupiając się na jego zimowych charakterystykach i mitologii powiązanej z jego nazwą – Janus – a także na ważnych uroczystościach, takich jak Nowy Rok. Uwzględa w swoim tekście różne historyczne informacje i anegdoty, które ilustrują, jak ludzie w różnych kulturach świętowali początek roku, bogacząc tym samym opowieść wierszami i ciekawymi spostrzeżeniami o dawnych zwyczajach.