Gustavo Adolfo Bécquer’ın “Seçilmiş Eserler” adlı kitabı, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış eserlerden oluşan bir derlemedir. Kitap, çeşitli şiirsel ve anlatısal formları içermekte olup aşk, güzellik ve doğaüstü konulara değinmektedir; Bécquer’ın doğaya ve insan deneyimlerine olan derin bağlılığı da bu eserlerde sıkça hissedilmektedir. Şiirlerindeki ve denemelerindeki duygusal ifade gücü, Romantizmin özünü yansıtmakta ve lirik, düşünsel edebiyatı seven okuyucularla bir rezonans oluşturmaktadır. Kitabın başında, Bécquer’ın hayatını ve mirasını öven içten bir prolog yer almaktadır; bu prolog, şairin derin duygusal dünyasına ve anavatanı Sevilla ile olan ruhsal bağlarına dikkat çekmektedir. Ayrıca, İspanyol edebiyatına yaptığı katkının takdir edilmesini sembolize eden bir anıtın dikilmesi için yapılan çabalar da ele alınmaktadır. Ardından gelen bölümlerde, hikayelerinde ve şiirlerinde sıkça yer alan gerçeklik ile hayal gücü arasındaki sınırların belirsizleştiği temalar üzerinde durulmakta; okuyucuları, Bécquer’ın kendi deneyimleri ve duygularıyla iç içe geçmiş günlük yaşamın mitlerini ve efsanelerini keşfetmeye davet edilmektedir.