Die dreizehn Bücher der deutschen Seele
Пра гэту кнігу
«Трынаццаць кніг нямецкай душы» Вільгельма Шэфера — філасофская праца, напісаная ў пачатку XX стагоддзя. У тэксце глыбіні нямецкага духу раскрываюцца праз багатую тканіну паэтычных вобразаў і гістарычных разважанняў, з акцэнтам на ўзаемапераплеценых аповедах пра міф, прыроду і чалавечы досвед. У кнізе разглядаюцца глыбокія тэмы ідэнтычнасці, памяці і сутнасці душы, прапануючы разуменне калектыўнай свядомасці нямецкага народа. Уступ працы знаёміць чытачоў з яе тэматычным ядром, разважаючы над паняццем гісторыі і яго сувяззю з асабістым і калектыўным існаваннем. Яна пачынаецца пранікнёным заклікам да немцаў, якія імкнуцца зразумець сваю спадчыну, з намёкам на тое, што гістарычным аповедам, хоць яны і маюць значэнне, часта не хапае душы, неабходнай, каб па-сапраўднаму кранаць. Тэкст стварае адчуванне глыбіні, апісваючы жыццё душы як таямнічы і глыбокі рэзервуар, які злучае перажыванні мінулага з будучымі лёсамі. Праз яркія вобразы і згадкі пра боствы ды міфічных постацяў аўтар стварае аснову для даследавання духоўных сіл, якія фарміруюць як асобныя жыцці, так і нацыянальны характар. Гэтае філасофскае падарожжа, здаецца, злучае мінулае і сучаснасць, падкрэсліваючы важнасць усведамлення нябачных плыняў, якія ўплываюць на чыю-небудзь ідэнтычнасць і існаванне.
