کتاب «تاریخ فلسفه در اسلام» اثر ت. ج. دِ بور، گزارشی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این متن میکوشد تصویری جامع از تحول فلسفه در سنت اسلامی ارائه دهد و بر سهم فکری اندیشمندان مسلمان و زمینههای تاریخیای که اندیشههای آنان را شکل دادهاند تأکید میکند. این اثر برای هر کسی که به تلاقی دین، فرهنگ و فلسفه در جهان اسلام علاقهمند باشد، منبعی ضروری به شمار میرود. نویسنده در آغاز کتاب، بلندپروازی خود را برای بررسی منسجم تاریخ فلسفه اسلامی تشریح میکند و از رویکردی تازه به این موضوع خبر میدهد. دِ بور درباره چالشهایی که در دسترسی به منابع با آنها روبهرو بوده تأمل میکند و تأثیر دانشمندان گوناگون بر درک خود از این حوزه را به رسمیت میشناسد. بخش آغازین همچنین پیشزمینه جغرافیایی و تاریخی جامعه نخستین اسلامی را معرفی میکند و ضمن بحث درباره شخصیتهای مهمی مانند محمد و نخستین خلفا، پویاییهای اجتماعیسیاسیای را ترسیم میکند که گفتمان فلسفی را در میان اعراب، ایرانیان و دیگر فرهنگهای قلمرو اسلامی شکل میدادند.