„Podróż korsarska dookoła świata” Woodesa Rogersa to relacja historyczna napisana na początku XVIII wieku. Książka opisuje niezwykłą podróż Rogersa na pokładzie dwóch statków, „Duke” i „Dutchess”, które wyruszyły na eksplorację mórz południowych i podjęcie działalności kaperskiej w czasach intensywnej rywalizacji i konfliktów na morzu. Narracja nie tylko szczegółowo przedstawia przygody i wyzwania ekspedycji, lecz także daje wgląd w życie i charakter Rogersa, ważnej postaci w dziejach brytyjskiej żeglugi. Początek „Podróży korsarskiej dookoła świata” przedstawia kapitana Woodesa Rogersa, który przygotowuje się do znaczącej wyprawy w 1708 roku, mającej zakłócić lukratywny handel na Morzach Południowych zdominowany przez Francję i Hiszpanię. Jego przezorność skłania go do zgromadzenia doświadczonej załogi, w tym obeznanego z morzem kapitana Williama Dampiera, oraz zorganizowania dwóch statków, które mają wypłynąć z Bristolu. Narracja rozwija się wraz z przygotowaniami do podróży, początkowymi trudnościami napotkanymi przez załogę — w tym buntem i chorobą — a następnie ich spotkaniami ze statkami ze skarbami i zdobywaniem łupów, tworząc podstawę dramatycznej opowieści o przygodzie, wytrwałości i wyczynach morskich, która ukazuje ducha epoki.