«Генетычныя наступствы радыяцыі» Айзека Азімава і Тэадосіуса Дабжанскага — навуковае выданне, напісанае ў сярэдзіне XX стагоддзя. У кнізе разглядаецца складанае ўзаемадзеянне паміж генетычнай спадчыннасцю, мутацыямі і ўздзеяннем радыяцыі, а таксама тое, як розныя віды радыяцыі могуць выклікаць змены ў генетычным матэрыяле. Гэтая праца абагульняе дасягненні генетыкі і радыёбіялогіі, адлюстроўваючы занепакоенасць, якая ўзнікла ў пасляваенным грамадстве ў сувязі з наступствамі выкарыстання атамнай энергіі. У гэтым падрабязным даследаванні Азімаў і Дабжанскі разбіраюць малекулярны механізм спадчыннасці, тлумачачы ролю клетак, храмасом, генаў і ферментаў у генетычнай экспрэсіі. Яны абмяркоўваюць мутацыі — як спантанныя, так і выкліканыя радыяцыяй, — падрабязна апісваючы, як розныя дозы і віды радыяцыі могуць спараджаць шкодныя мутацыі. Аўтары асвятляюць уплыў радыяцыйнага фону і штучных крыніц радыяцыі, а таксама даследуюць біялагічныя наступствы ўздзеяння радыяцыі на млекакормячых, асабліва ў дачыненні да раку і генетычных расстройстваў. У выніку кніга падкрэслівае неабходнасць асцярожнага кантролю ўздзеяння радыяцыі, каб змякчыць яе генетычныя наступствы для будучых пакаленняў.