«تُرکِمادا و سن پدرو» اثر بنتو پرِس گالدوس، رمانی است که در سال ۱۸۹۵ منتشر شد. این اثر داستان فرانسیسکو تُرکِمادا، رباخواری پولپرست را به پایان میرساند که در مادریدِ پس از دوران بازگشت سلطنت، از نزولخواری خسیس به سرمایهداری ثروتمند بدل میشود. در این واپسین بخش، تُرکِمادا در قصری باشکوه، همراه با همسر اشرافزادهاش فیدلا و فرزند بداقبالشان، زندگی میکند و روحِ مبلغی مذهبی که او را سن پدرو مینامد، آزارش میدهد. همزمان با رویارویی شخصیتها با سرنوشت نهایی خود، فضای داستان در این پایان تراژیک-کمیکِ تصویر ماندگار گالدوس از حرص و دگرگونی اجتماعی، سرد و مرگبار میشود.