«خدایان ژرمنی» اثر رودولف هرتسوگ، روایتی اسطورهای است که احتمالاً در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر به افسانهها و خدایان اقوام ژرمن میپردازد و مضامینی چون غرور فرهنگی، هویت، و بازنمایی الهیِ فضایل و کاستیهای آنان را بررسی میکند. اثر از بافت غنی اسطورهشناسی نورس بهره میگیرد و خدایانی چون وودان (اودین)، تعامل آنان با غولها و آفرینش بشریت را به تصویر میکشد. نویسنده در آغاز روایت، با تشریح اهمیت خدایان ژرمن در بازتاب ویژگیهای درونی و آرمانهای قوم خود، لحن اثر را شکل میدهد. آغاز داستان خلأ نخستین و ظهور جهان از خلال رؤیاهای روح جهان را توصیف میکند که به آفرینش شخصیتهای مهمی چون غول یمیر و نخستین خدا، بوری، میانجامد. این روایت بنیادین با زایش خدایان و برقراری نظم بر فراز آشوب ادامه مییابد و پویایی میان قلمروهای الهی و هیولایی را برجسته میسازد و زمینه را برای بررسی میراث و هویت ژرمنی در سراسر متن فراهم میکند.