‘Drie mannen: een roman’ van Maksim Gorki is een fictief werk dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. De verhaallijn draait om het leven van drie mannen: Antipa, zijn zoon Jakov en zijn broer Terenti. Het gebeuren speelt zich af tegen de achtergrond van het plattelandleven in Rusland, waarbij thema’s als eenzaamheid, existentieel strijden en het zoeken naar begrip centraal staan. Antipa wordt in het begin van het boek beschreven als een vrome heremiet; zijn verleden heeft hem tot een leven van gebed en isolatie gedreven. Het verhaal gaat vervolgens over de verschillende paden die zijn zoons kiezen. De eerste hoofdstukken geven een levendig beeld van Antipa’s leven en laten zien hoe hij van een wereldse boer is veranderd in een heremiet die wordt geplaagd door berouw. Na zijn dood richt de vertelling zich op zijn zoons: Jakov, een rebelse en roekeloze man, en Terenti, zijn timide en kromme broer. Het verhaal wijst op de uitdagingen die ze ervaren bij het omgaan met hun vaders nalatenschap en het plattelandleven. Jakovs vijandige houding ten opzichte van de samenleving contrasteert met Terentis geduldige en zwakke aard; dit geeft aan hoe er een spanning kan bestaan tussen individuele wensen en familieplichten. De ervaringen van de twee zoons laten de harde realiteiten van het leven zien, terwijl Gorky’s treffende observaties over geloof, moraal en menselijke veerkracht de tekst verrijken.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Three_of_Them