J. Churchning “The Glorious Law-Giver, and the Obedient Subject” asari xristian dinida Rabbimizning Kechki ziyofati ahamiyatiga bag‘ishlangan diniy va’z bo‘lib, ehtimol XIX asr boshlarida yozilgan. Ushbu ilohiyotga oid asar Iso Masihning imonlilar uchun vositachi va podsho sifatidagi vakolatini tadqiq etib, Muqaddas Communionning tabiati va maqsadi hamda unda kimlar ishtirok etishga haqli ekanini ta’kidlaydi. Matn cherkov marosimlarini, xususan, Communionning muqaddas marosim sifatidagi mohiyatini tushunish uchun asos yaratadi va Bibliya ta’limotlari nuqtayi nazaridan unda qonuniy ishtirok etish masalasini ko‘rib chiqadi. Ushbu va’z matnida J. Church Masihning uchlik lavozimi — Payg‘ambar, Ruhoniy va Podsho — hamda uning imonlilarning e’tiqodi va amaliyotiga ta’sirini chuqur tahlil qiladi. Muallif Rabbimizning Kechki ziyofati shunchaki marosim emas, balki Masih bilan ajralmas birlik ekanini, u ishtirokchilarga Uning azob-uqubati va qurbonligini yodga solish uchun mo‘ljallanganini ta’kidlaydi. Church ushbu marosimda ishtirok etish huquqiga ega bo‘lgan kishilarning xususiyatlarini bayon qiladi va o‘zlarini noloyiq deb bilishi mumkin bo‘lganlarning ehtimoliy e’tirozlariga javob beradi. Oxir-oqibat, u imonlilarni o‘zlarining noloyiqligiga bo‘lgan shubhalar ularni marosimda ishtirok etishdan to‘sishiga yo‘l qo‘ymaslikka undaydi hamda Ziyofatni nishonlashga chinakam tayyorgarlik inson Masihga muhtojligini anglashdan kelib chiqishini ta’kidlaydi.