«احمقهای بخت؛ یا قمار و قماربازان» اثر جان فیلیپ کوئین، شرحی خودزندگینامهای و مفصل است که با دیدگاههای اجتماعی دربارهٔ شیوههای قمار درآمیخته و در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر به ماهیت فراگیر قمار، زمینهٔ تاریخی آن و آثار ویرانگرش بر افراد و جوامع میپردازد و تجربهٔ بیستوپنجسالهٔ خود نویسنده در جهان قمار را بازتاب میدهد. کوئین بررسی صریحی از رذایلی مرتبط با قمار ارائه میکند و میکوشد خوانندگان، بهویژه جوانان، را با خطرات پنهانِ جذابیت بازیهای شانسی آشنا سازد. آغاز کتاب شامل پیشگفتار و مقدمهای جامع از کوئین است که در آن پیامدهای تراژیک قمار را بررسی میکند و از تمایل خود برای بیان واقعیتهای زندگی یک قمارباز سخن میگوید. او حکایتهای شخصیای نقل میکند که ماهیت فریبندهٔ قمار و انحطاط اخلاقیای را که میتواند به همراه آورد، برجسته میسازند. کوئین به تصمیمهای نخستین خود برای ترک قمار میاندیشد؛ تصمیمهایی که پیوسته در اثر هیجان مسریِ بازی، که در جوانی تجربه کرده بود، و تأثیرات پیرامونش تضعیف میشدند. لحن اثر هم هشداردهنده و هم تأملبرانگیز است و با پیشرفت روایت، زمینه را برای بررسی عمیقتر اهمیت تاریخی قمار فراهم میکند.