«Палавое жыццё першабытных народаў» Ганса Фелінгера — навуковае выданне, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. У працы разглядаюцца палавыя звычаі, адносіны і паводзіны розных першабытных народаў, што дазваляе зразумець іх грамадскія нормы ў дачыненні да сексу, шлюбу і сціпласці. Яна мае на мэце даць чытачам уяўленне пра тое, як гэтыя практыкі змяняліся з цягам часу і што яны раскрываюць пра чалавечую сексуальнасць у цэлым. У пачатку кнігі аўтар разглядае паняцце сціпласці ў першабытных народаў, тлумачачы, што адсутнасць адзення не абавязкова звязана з адсутнасцю палавой сціпласці, як відаць у многіх культурах, дзе аголенасць з'яўляецца нормай. Ён прыводзіць звесткі з антрапалагічных даследаванняў, адзначаючы адсутнасць збянтэжанасці з нагоды палавых органаў і нязмушанае стаўленне да аголенасці ды сексуальных узаемадзеянняў у розных плямёнаў. Аднак у тэксце таксама падкрэсліваецца, што пэўныя сітуацыі могуць выклікаць сціпласць, асабліва калі гаворка ідзе пра палавыя акты або грубыя жарты. Гэта першапачатковае даследаванне стварае аснову для падрабязнага разгляду культурных адносін да сексу на працягу ўсяго астатняга тэксту.