‘Fratris Felicis Fabri Evagatorium in Terrae Sanctae, Arabiae et Egypti’ is een historisch verslag dat werd geschreven door Frater Felix Fabri in de midden van de 15e eeuw. In dit werk worden de observaties en ervaringen van de auteur tijdens zijn pelgrimstocht door het Heilige Land beschreven, met speciale aandacht voor Jeruzalem, de Sinai en de omringende regio’s. Het boek richt zich vooral op de religieuze betekenis van deze plekken, beschrijvingen van heilige locaties en reflecties over de spirituele reis van de auteur door deze historisch belangrijke gebieden. In het begin van het manuscript worden de motieven van Fabri voor zijn pelgrimstocht uitgelegd; hij uitdrukt zijn verlangen om de heilige plaatsen te bezoeken die te maken hebben met het leven van Christus. Hij richt zich ook tot zijn broeders in Ulm, waarbij hij de goddelijke drang achter zijn reis benadrukt en de uitdagingen die hij verwacht te gaan tegenkomen. Hij vertelt over de voorbereidingen voordat hij op weg ging: het verkrijgen van toestemming van de autoriteiten, het verzamelen van reisgezellen en de grote devotie en verwachtingen die hij had voordat hij deze belangrijke religieuze plekken ging ontdekken.