‘De brieven van Sint Ambrosius, bisschop van Milaan’ zijn een verzameling brieven die werden geschreven aan het eind van de 4e eeuw. In deze brieven reflecteert Ambrosius zijn theologische en pastorale overwegingen in een tijd van grote religieuze en politieke veranderingen binnen het Romeinse rijk. De thema’s die worden behandeld zijn onder andere geloof, ethiek, kerkbestuur en het bestrijden van ketters. De brieven laten de invloed van Ambrosius als kerkleider en theoloog zien. In de inleidende brieven wordt al duidelijk wat voor toon Ambrosius hanteert in zijn correspondentie met onder andere keizers en bisschoppen. In zijn eerste brief reageert hij op het ernstige verzoek van keizer Gratian om theologische leiding en uitdrukt hierbij zijn nederigheid en bereidwilligheid om hem te helpen bij zijn begrip van de Heilige Geest. Ambrosius benadrukt de belangrijkheid van geloof en de goddelijke aard van Christus, en verbindt persoonlijke gevoelens met zijn kerkelijke plichten. Deze vroege correspondenties laten zien hoe centraal Ambrosius stond in de vroege christelijke gedachtenwereld; hij wist de complexiteiten van geloof, macht en pastoraal leiderschap goed om te gaan en ging tegelijkertijd op belangrijke religieuze vraagstukken van zijn tijd in.