‘Le Pantalon Féminin’ van Pierre Dufay is een historisch verslag dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. In dit werk wordt de ontwikkeling en de culturele betekenis van vrouwenbroeken onderzocht, waarbij de oorsprong van deze kledingstukken door verschillende tijdperken wordt gereconstrueerd. Humor wordt gecombineerd met wetenschappelijke commentaren. Het doel van het boek is waarschijnlijk om de maatschappelijke attitudes ten opzichte van vrouwenkleding te verkennen en de invloed die vrouwenbroeken door de geschiedenis heen hebben gehad. De inleiding van ‘Le Pantalon Féminin’ bepaalt al het tonen: een voorwoord dat de afkeer van de auteur voor vrouwenbroeken naar voren brengt, gecombineerd met een humoristische analyse van hun historische wortels. Het voorwoord reflecteert ook op de absurditeit die vaak wordt geassocieerd met vrouwenmode en suggereert dat broeken – die meestal als praktisch worden beschouwd – eigenlijk symbool zijn van dieper liggende kwesties rond de rol van vrouwen in de samenleving. In de verhaalopzet wordt al aangegeven hoe vrouwenbroeken zijn geëvolueerd van een onbeduidend kledingstuk tot een symbool van sociale vooruitgang. Hierbij worden literaire figuren en historische anekdoten gebruikt om de complexiteit rond kleding, gender en maatschappelijke verwachtingen te verduidelijken.