«گوشههایی از پاریس» اثر ژرژ کَن، گزارشی تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر تغییرات پاریس در گذر زمان را به تصویر میکشد و به تاریخ، معماری و تحول خیابانها و فضاهای عمومی این شهر میپردازد. کتاب هم ادای احترامی به پاریس قدیم است و هم کاوشی نوستالژیک در آن؛ و لحظات سپریشده و خاطرات شخصی را با تصاویری زنده ترسیم میکند. نویسنده در آغاز «گوشههایی از پاریس» به تاریخ پربار و دگرگونیهای شهر، بهویژه فاصله میان دورهٔ لویی فیلیپ و امپراتوری دوم، میاندیشد. روایت با توصیفی زنده از خیابانهای پرجنبوجوش، گذرگاههای باریک و جذابیت منحصربهفرد پاریس آغاز میشود و بر تضاد آشکار میان ویژگیهای شهر قدیم و چشمانداز مدرن تأکید میکند. کَن با بهرهگیری از حکایتهای شخصی و درهمآمیختن ارجاعات تاریخی با لحنی اندوهناک، بررسی میکند که چگونه گوشههای دوستداشتنی شهر در میان توسعه و نوسازی از میان رفتهاند. او از این منظر، خوانندگان را دعوت میکند روح پاریس را به یاد آورند؛ روحی که زبان اثرگذار او و خاطراتش از گذشته، آن را به زیبایی ثبت کردهاند.