Książka „Tajne przemycie narkotyków w Indiach i Birmie” autorstwa Roya K. Andersona to publikacja naukowo-faktualna napisana na początku XX wieku. Autor dotyka złożonych problemów związanych z tajnym przemytem narkotyków oraz konsumpcją substancji narkotycznych, takich jak opium, morfina, kokain i preparaty z konopia, w regionach Indii i Birmy. Anderson, opierając się na swoim osobistym doświadczeniu jako dyrektor departamentu ds. akcyzji w Birmie, daje spojrzenie na działalność przemytników narkotyków oraz na społeczne konsekwencje ich działań, co nie jest często spotykane w istniejącej literaturze. Wstęp do książki stanowi przygotowanie do dogłębnego rozpatrzenia problemu tajnego przemytu narkotyków, zaczynając od analizy samej natury przemytników i ich metod działania. Anderson zastanawia się nad tym, jak przemytnicy są często postrzegani jako zbrojni bandyci, choć w rzeczywistości wielu z nich to doświadczeni handlarze wykorzystujący subtelne taktyki, by uniknąć wymogów prawa. Również podkreśla ekonomiczne aspekty przemytu narkotyków, w tym znaczną zyskówkę uzyskiwaną ze sprzedaży tych nielegalnych substancji. Ponadto w tekście zaznaczają się społeczne problemy wynikające z nałogu narkotycznego oraz złożone stosunki między organami ścigania a przemytnikami; o tym dalej później w kolejnych rozdziałach.