„Banknot w wysokości miliona funtów” Marka Twaina to zbiór krótkich opowiadań napisanych na końcu XIX wieku. W tym konkretnym utworze narracja dotyczy pracownika amerykańskiego brokera zajmującego się handlem rudami, który dzięki serii szczęśliwych zdarzeń dostaje w swoje ręce banknot w wysokości miliona funtów. Zagubiony w Londynie bez żadnych innych zasobów, próbuje zrozumieć, jakie znaczenie mają status społeczny, bogactwo i ludzka natura, pokazując przy tym absurdy obecnego świata oraz intensywność życia w obcym mieście. Główny bohater znajduje się w skrajnie trudnej sytuacji – po tym jak został wyrzucony na morze i musiał pracować jako zwykły marynarz, aby dotrzeć do Londynu. Jego jedynym „zasobem” jest tajemniczy, nienaruszony banknot w wysokości miliona funtów; on sam jednak wątpliwe odnoszą się do jego użycia. Dzięki temu banknotowi ludzie traktują go jak człowieka bogatego, mimo że na początku był biedny. To doprowadza do nieoczekiwanych interakcji społecznych oraz refleksji nad wartością i reputacją. Taka sytuacja stwarza idealne warunki dla typowego dla Twaina humoru, dowcipu oraz głębokich rozmyślań o ludzkiej naturze w kontekście różnic bogactwa i statusu społecznego.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/The_%C2%A31,000,000_Bank_Note_and_Other_New_Stories