„Osadnicy na wyspie: Ostatnie przygody szwajcarskiej rodziny Robinsonów” autorstwa Julesa Verne’a to powieść napisana na początku XX wieku. Jest kontynuacją klasycznej opowieści „Rodzina Robinsonów” i opowiada dalsze przygody bohaterów, którzy muszą stawić czoła wyzwaniom związanym z przetrwaniem i osadnictwem na odosobnionej wyspie. Głównymi postaciami są Fritz Zermatt, jego brat Frank oraz ich towarzysze; po zamachu stanowiący muszą stawić czoła nowym trudnościom. Akcja rozpoczyna się w desperackiej sytuacji na łodzi – ocalałe osoby walczą z głodem i groźbą buntu. Dwóch mężczyzn, bosman John Block oraz młody towarzys, rozmawiają o utraconej nadziei na dotarcie do lądu w burzliwej nocy. Gdy wyrażają swoje obawy i starają się pomóc kapitanowi, atmosfera staje się coraz bardziej naprężona – okazuje się bowiem, że zostali porzuconi przez bezskrupulatnych członków załogi. Rozdział kończy się promykem nadziei: pojawia się wiaterek, co może oznaczać, że w końcu uda im się dotrzeć do lądu. Jednak następuje odkrycie pustej, bezkresnej ziemi bez żadnych zasobów, a przyszłość bohaterów pozostaje niepewna w obcym kraju.