Károly Eötvösning “Magyar alakok” asari XIX asr oxirlarida yozilgan deb taxmin qilinadigan hikoyalar to‘plamidir. Asar taniqli venger arboblarining hayoti va xarakterini chuqur o‘rganib, tarixni shaxsiy hikoyalar bilan uyg‘unlashtiradi hamda muhabbat, jamiyatdagi rollar, venger madaniyati va siyosatining rang-barang manzarasi kabi mavzularni yoritadi. Kitobning boshida taniqli shaxs Gróf Széchenyi István uning ish stoli ustida osig‘liq turgan portretning jonli tasviri orqali tanishtiriladi. Go‘zal yosh ayol tasvirlangan bu surat Széchenyini ham, uning mehmonlarini ham maftun etib, uning kelib chiqishi haqida turli taxminlarni uyg‘otadi. Hikoya rivojlanar ekan, Széchenyining hayot yo‘li ochib beriladi; bu yo‘lda uning Yunonistonga qilgan safari chog‘idagi muhim bir lahza alohida o‘rin tutadi: aynan o‘sha yerda u o‘zini Vengriyaning qayta qurilishi va taraqqiyotiga bag‘ishlashga ilhomlanadi. Shu fonda matn maftunkor Mariska ismli ikkinchi darajali qahramonni ham tanishtiradi. Uning Széchenyi bilan munosabati asarning muhim yo‘nalishlaridan biriga aylanib, ularning hayotidagi o‘zgaruvchan taqdirlar orasida chuqur hissiy rishtalar mavjudligiga ishora qiladi.