«Венгерскія постаці» Кароя Эётвёша — зборнік аповедаў, верагодна напісаны ў канцы XIX стагоддзя. Твор, відаць, паглыбляецца ў жыцці і характары выбітных венгерскіх дзеячаў, пераплятаючы гісторыю з асабістымі гісторыямі і раскрываючы тэмы кахання, грамадскіх роляў, а таксама багатага спляцення венгерскай культуры і палітыкі. У пачатку кнігі праз яскравае апісанне партрэта, які вісеў над пісьмовым сталом, чытач знаёміцца з графам Іштванам Сэчэнні, выбітнай асобай. Гэты партрэт прыгожай маладой жанчыны захапляе і Сэчэнні, і яго гасцей, спараджаючы здагадкі пра яго паходжанне. Па меры разгортвання аповеду раскрываецца жыццёвы шлях Сэчэнні, адзначаны пераломным момантам падчас яго падарожжа па Грэцыі, дзе ён натхняецца прысвяціць сябе аднаўленню і развіццю Венгрыі. На гэтым фоне тэкст знаёміць з другарадным персанажам — чароўнай Марышкай, чые адносіны з Сэчэнні становяцца важнай сюжэтнай лініяй і намякаюць на глыбокую эмацыйную сувязь на фоне зменлівага лёсу іх жыцця.