‘All in the Day’s Work: An Autobiography’ van Ida M. Tarbell is een autobiografische verhaal dat werd geschreven aan het eind van de 20ste eeuw. In dit boek vertelt Tarbell over haar levenservaringen, van haar jeugd in een pioniersgezin tot haar studies en de uitdagingen die een vrouw in een snel veranderende samenleving tegenkomt bij het zoeken naar haar identiteit. Het boek beschrijft ook hoe ze zich ontwikkeld heeft als professional en als lid van een transformerende gemeenschap, en legt de nadruk op haar vastberadenheid ondanks de beperkingen die de samenleving van die tijd met zich meebracht. In het begin van de autobiografie wordt Tarbell’s afkomst beschreven; ze werd geboren in een houten huis in Pennsylvania, middenin de harde realiteiten van een veranderende Amerika. Haar levendige beschrijvingen van haar jeugd en de moeilijkheden in haar familie laten zien hoe haar vader zich na de paniek van 1857 inspande voor welvaart ondanks alle tegenslagen. Tarbell duikt dieper in haar jeugdherinneringen en vertelt over haar nieuwsgierigheid naar de wereld om haar heen, de dynamiek binnen haar familie en hoe ze langzaam ontdekte wat gender en onderwijs voor haar betekenden. Het verhaal legt de basis voor haar ambities om wetenschapper te worden. Het beschrijft haar persoonlijke groei, het uitdagen van maatschappelijke normen en vormt ook de voorwaarde voor de successen die ze later als bekende journaliste en biograaf zou bereiken.