«Nuevas poesías y evangélicas» Альмафуэртэ — гэта зборнік вершаў, напісаных у пачатку XX стагоддзя. Твор вылучаецца глыбокім даследаваннем чалавечых эмоцый і выпрабаванняў, падкрэсліваючы сацыяльную справядлівасць, любоў да тых, хто пакутуе, і пошук сэнсу перад тварам адчаю. Альмафуэртэ, галоўны голас твора, выяўляе гарачую сувязь з чалавецтвам і крытыкуе сацыяльную несправядлівасць, адначасова звяртаючыся да духоўных тэм. Зборнік адкрываецца шчырай прадмовай доктара Альфрэда Л. Паласіёса, які ўшаноўвае Альмафуэртэ і разважае пра велізарны ўплыў яго паэзіі на чытачоў. Рэдактар адзначае выхад гэтага тома, які змяшчае раней апублікаваныя і высока ацэненыя творы, падкрэсліваючы ролю Альмафуэртэ як сацыяльнага і маральнага аглядальніка свайго часу. Далей у тэксце разглядаецца характар Альмафуэртэ: яго параўноўваюць з прарокам, які перадае галасы болю і надзеі прыгнечаных. Чытачу раскрываецца глыбокая эмпатыя паэта да «sudorosa chusma», або святых беднякоў, што пацвярджае яго імкненне гаварыць ад імя прыгнечаных і заклікаць да справядлівасці, гучачы настойліва і непакорліва ў супрацьстаянні грамадскім нормам.