„La simulación en la lucha por la vida” José Ingenierosa to publikacja naukowa napisana na początku XX wieku. Dzieło to bada pojęcie symulacji jako środka przetrwania zarówno w kontekście biologicznym, jak i społecznym, skupiając się na tym, jak różne organizmy, w tym ludzie, stosują zwodnicze strategie, by prosperować. Ingenieros łączy spostrzeżenia z nauk przyrodniczych z refleksjami nad psychologią człowieka i dynamiką społeczną, by nakreślić całościowy obraz roli, jaką symulacja odgrywa w życiu. Początek książki zawiera wstęp autora, uwzględniający kontekst historyczny tekstu oraz jego pochodzenie jako części jego tezy o symulacji obłędu. Przeprowadza paralelę między naturalnymi zjawiskami symulacji obserwowanymi u różnych gatunków a złożonością ludzkiego zachowania, podkreślając, w jaki sposób symulacja służy jako mechanizm obronny w walce o przetrwanie. Ingenieros rozważa fundamenty położone przez wcześniejszych myślicieli oraz to, jak studium psychopatologii łączy się z szerszymi rozważaniami o naturze ludzkiej i interakcjach społecznych, ostatecznie przygotowując grunt pod zgłębianie wielorakich ról symulacji zarówno w świecie przyrody, jak i w społeczeństwie ludzkim.