‘Märchen’ van Hermann Hesse is een verzameling van 22 sprookjes die tussen 1904 en 1933 zijn geschreven. Hesse verandert traditionele Europese sprookjes in moderne verhalen die worden beïnvloed door oosterse mystiek. Een deel van deze verhalen werd geschreven tijdens de Eerste Wereldoorlog; ze weerspiegelen zijn pacifistische overtuigingen en gaan onder andere over de dood, de verwoesting die oorlogen veroorzaken, en de geïsoleerde kunstenaar als getuige en criticus. De verhalen stellen zich tegelijkertijd af tegen wat Hesse beschouwde als moderne gevaren: wetenschap, materialisme, oorlog, alienatie en philistinisme. De helden in deze verhalen zoeken naar zelfkennis en innerlijke vrede; de vertellingen worden geprezen vanwege hun ongewone en fascinerende aard.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/The_Fairy_Tales_of_Hermann_Hesse