„Sutra Diamentowa” (Chin-Kang-Ching) lub „Prajna-Paramita”, autorstwa nieznanego, jest sutrą mahajanańskiego buddyzmu napisaną w okresie pomiędzy II a V wiekiem. Ten wpływowy tekst zawiera przemówienie Buddy do mnicha Subhuti, dotyczące głębokich tematów takich jak brak indywidualnej osobowości, pustość wszystkich zjawisk oraz wyzwolenie bez przywiązanych pragnień. Nazwa tekstu nawiązuje do wajry – diamentu lub błyskawicy – jako metafory mądrości, która rozbija iluzje i odkrywa ostateczną rzeczywistość. Sutra ta odgrywa ważną rolę w tradycjach chan i zen i inspirowała liczne komentarze oraz praktyki religijne na całym wschodnim Azji.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Diamond_Sutra