‘Paris de siècle en siècle’ van Albert Robida is een historisch verslag dat waarschijnlijk werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het boek beschrijft de ontwikkeling van Parijs en vertelt uitgebreid over zijn rijke geschiedenis, vanaf zijn begin als het kleine eilanddorpje Lutèce totdat het een drukbezochte metropool werd. Het boek is zowel een levendige weergave van het leven in Parijs als een reflectie op de voortdurend veranderende identiteit van de stad. In het begin van het boek wordt de oude geschiedenis van Parijs verteld, vanaf het primitieve dorpje Lutèce dat zich middenin wouden en moerassen bevond. Robida beschrijft levendig hoe de Romeinen Parijs binnentrokken en hoe daaruit een Galloromaans Parijs ontstond. Hij wijst ook op belangrijke gebeurtenissen, zoals vroege militaire invasies en de verwoestingen die de stad in de loop der eeuwen heeft ondergaan. Hij biedt een dynamische beschrijving van de geografische en culturele veranderingen van Parijs en legt de nadruk op de historische bezienswaardigheden en belangrijke figuren die zijn identiteit hebben gevormd, waarna hij vervolgens uitgebreid ingaat op het complexe verleden van de stad.