«П’ер Кюры» Марыі Кюры — біяграфічны нарыс, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У творы падрабязна апісваюцца жыццё і дасягненні П’ера Кюры, выдатнага фізіка, вядомага сваімі наватарскімі даследаваннямі радыеактыўнасці. Кніга не толькі дае ўяўленне пра навуковы ўклад П’ера Кюры, але і знаёміць з асабістым бокам яго жыцця: сямейнымі абставінамі, адносінамі і цяжкасцямі, з якімі сутыкаліся ён і яго жонка Марыя Кюры, пракладваючы шлях у свеце навукі і акадэміі. У пачатку біяграфіі Марыя Кюры разважае пра свае ваганні наконт таго, каб пісаць пра жыццё П’ера, падкрэсліваючы, што аддавала б перавагу іншым людзям, якія ведалі яго даўжэй. Яна акрэслівае свой намер захаваць яго памяць праўдзіва і аўтэнтычна. У першых раздзелах разглядаецца паходжанне П’ера: яго выхаванне ў сціплай сям’і педагогаў і ранняе захапленне прыродай і навукай, якое развівалася дзякуючы практычнаму даследаванню навакольнага свету. Па меры сталення аповед пераходзіць да яго акадэмічнага шляху, вылучаючы ключавыя вехі, такія як супрацоўніцтва з братам Жакам і важнае адкрыццё п’езаэлектрычнасці. Праз погляд Марыі чытачы адкрываюць для сябе не толькі навуковую геніяльнасць П’ера Кюры, але і асабістыя бакі яго жыцця, якія сфарміравалі яго характар і кар’еру.