„Astronomia zetetyczna: Ziemia nie jest kuleą!” autorstwa Parallaxa to naukowe publikacje napisana w połowie XIX wieku. To unikalne dzieło prezentuje serię eksperymentów i twierdzeń, które opierają się na koncepcji, że Ziemia jest płaską powierzchnią, a nie kuleą, podważając powszechnie przyjęte astronomiczne teorie. Książka usiłuje obalić popularne wyjaśnienia dotyczące kształtu i ruchu Ziemi, opierając się na obszernej empirycznej bazie dowodów i obserwacji. Wstęp do tej publikacji przygotowuje grunt pod centralny argument: promocję „zetetycznego” sposobu badania, który akcentuje znaczenie badań i obserwacji nad teoretycznymi założeniami. Parallax krytykuje ustalony stan wiedzy naukowej i prezentuje serię obserwacji – od zachowania wody w kanałach po widzialność oddalonej ziemi – aby udowodnić, że powierzchnia Ziemi jest płaska i nieruchoma. Autor wprowadza również koncepcję, zgodnie z którą wiele zjawisk, zwykle przypisywanych kulistemu kształtowi Ziemi, można wyjaśnić na podstawie zasad perspektywy i natury światła. To stanowi podstawę dla dalszych rozdziałów, w których eksperymenty i tezy autorstwa są dalej rozwijane.