«L'Uomo di Fuoco» اثر امیلیو سالگاری رمانی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. داستان در سواحل برزیل رخ میدهد و بر شخصیت دیهگو آلوارو ویانا دِ کوریا، ملوان جوانی که در دریا گرفتار موقعیتی خطرناک شده، تمرکز دارد. هنگامی که طوفان کشتی او را درهم میشکند، آلوارو هم با نیروهای طبیعت و هم با خطراتی روبهرو میشود که از سوی بومیان برزیل، معروف به رسوم آدمخواری، متوجه اوست. در آغاز رمان، دریاهای متلاطم خدمهٔ یک کاراول پرتغالی را که عازم هند است به چالش میکشند. ناخدای سالخورده و نجیبزادهٔ جوان، آلوارو دِ کوریا، هنگامی که به سوی ساحلی خطرناک، محل سکونت قبایل خشن، رانده میشوند، با مرگی قریبالوقوع روبهرو هستند. درست زمانی که کشتی بر لبهٔ فاجعه تلوتلو میخورد، روایت تغییر مسیر میدهد تا تلاشهای آلوارو برای زنده ماندن در میان آشوب را برجسته کند؛ او ضمن رویارویی با مخاطرات طوفان، برای برخورد احتمالی با قبایل وحشیای آماده میشود که در سرزمینی سکونت دارند که قرار است کشتی در آنجا بر ساحل درهمشکسته شود. این آغاز، حالوهوای ماجرایی سرشار از خطر، شجاعت و تلاش برای بقا در برابر oddsی طاقتفرسا را رقم میزند.